http://images.socialpano.com/

Kadı'nın Adaleti

Os­man­lı­’nın ilk şey­hü­lis­lâ­mı Mol­la Fe­nâ­rî Haz­ret­le­ri (1350-1431) Şey­hü­lis­lâm ol­ma­dan ön­ce Bur­sa ka­dı­sıydı.
Onun ka­dı­lı­ğı sı­ra­sın­da bir adam pa­zar­dan bir at sa­tın al­dı. Fa­kat alış­ve­ri­şin he­men ar­ka­sın­dan atın has­ta ol­du­ğu­nu fark et­ti. Ge­ri ver­me­si ge­re­ki­yor­du, ama sa­tın al­dı­ğı adam zor­luk çı­kar­tır, atın has­ta­lı­ğı­nı ka­bûl et­mez di­ye, ön­ce ka­dı­ya gi­dip res­mî yol­dan işi sağ­la­ma bağ­la­mak is­te­di. Mah­ke­me­ye git­ti­ğin­de ka­dı­yı ye­rin­de bu­la­ma­dı. Mec­bû­ren işi­ni er­te­si gü­ne bı­rak­tı. Fa­kat ola­cak ya, at o ge­ce öl­dü. 
 
Adam er­te­si gün olan­la­rı ka­dı­ya an­lat­tı, mağ­dur ol­du­ğu­nu ve ne yap­ma­sı ge­rek­ti­ği­ni sor­du.
 
Mol­la Fe­nâ­rî Haz­ret­le­ri:
 
“Se­nin za­ra­rı­nı ben öde­ye­ce­ği­m” de­di. Adam hay­ret­le ka­dı­ya bak­tı: “Ni­çin siz öde­ye­cek­si­niz, hâ­di­sey­le hiç­bir il­gi­niz ve su­çu­nuz yok ki­” de­di. O mü­bâ­rek zât: 
 
“E­vet, zâ­hi­ren öy­le gö­rü­nü­yor ama, ha­kî­kat­te be­nim de su­çum bü­yük. Eğer sen dün ma­ka­mı­ma gel­di­ğin­de ben ye­rim­de ol­say­dım, ola­ya mü­dâ­ha­le eder, atı ge­ri ver­di­rir, pa­ra­nı iâ­de et­ti­rir­dim. At da sâ­hi­bi­nin elin­de öl­müş olur­du. Bu im­kân şim­di yok. Se­nin za­ra­rı­na be­nim ma­ka­mım­da bu­lun­mam ge­re­kir­ken bu­lun­ma­mam se­beb ol­du­ğu için, za­ra­rı­nı ben öde­ye­ce­ği­m” de­di ve öde­di.

Paylaş :